حسین هنگ آفرین ( ۱۲۵۴ – ۱۳۳۱ ش )
حسین هنگ آفرین در سال ۱۲۵۴ شمسی متولد شد. استاد هنگ آفرین در شعبه موزیک دارالفنون به تحصیل موسیقی پرداخت و از شاگردان ممتاز آلفرد ژان باتیست لومر شد. پس از پایان تحصیل ، با درجه صاحب منصبی ، به ریاست یکی از دسته های موزیک قزاقخانه منصوب شد.
حسین خان هنگ آفرین در نواختن تار و سه تار و ویولن مهارت داشت وعلاوه بر تحصیل موسیقى نظامى از موسیقى ایرانى كاملاً بهره مند بود و از شاگردان برگزیده میرزا عبداللَّه بشمار مى رفت و در كلاس موسیقى كه در منزل خود داشت به تعلیم موسیقى ایرانى مى پرداخت . یكى از شاگردان مشهورش مرحوم نصراللَّه زرین پنجه مى باشد.
او از درویشان صفائی بود و در برنامه ها و کنسرت های اعیاد و مناسبت های مذهبی در انجمن اخوت شرکت میکرد.
وی در حدود سال ۱۹۱۰ میلادی به همراه چند نوازنده ، خواننده و برادرش اکبرخان فلوتی برای ضبط موسیقی بر روی صفحات گرامافون راهی روسیه و انگلستان شد.
از ویلن نوازی حسین هنگ آفرین صفحات متعددی از جمله با آواز حسین طاهرزاده و رضا قلی میرزا ظلی ضبط گردید.
از شاگردان او می توان ابوالحسن صبا و نصرالله زرین پنجه را نام برد.
هنگ آفرین از متقدمان نوازندگی ویولن در ایران بود که آثاری از وی باقی مانده است. او سالهای متمادی عمر را در راه خدمت به موسیقی ایرانی مصروف داشت.
استاد حسین هنگ آفرین در سال ۱۳۳۱ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
